Zoeken

NeuroDiversiteit

Ongeveer 1 op de 25 mensen voldoet aan genoeg criteria om volgens de DSM5 (handboek der psychiatrie) gediagnostiseerd te worden met een mentale stoornis.

De rest van de mensen krijgt in zijn leven misschien ook wel eens tijdelijk te maken met een toestand die in de DSM omschreven staat. Een depressie bijvoorbeeld.

Het grootste deel van de mensen past niet in een omschrijving uit de DSM. Ookal kunnen zij zich wel herkennen in een aantal losse kenmerken, zij hebben hier niet zoveel last van dat het hen beperkt. Deze mensen noemen wij normaal.


Dat onze visie op wat normaal en wat afwijkend is erg tijd- en cultuurgebonden is, daar gaat dit artikel niet over.

Dit artikel gaat over neurodiversiteit en de voordelen daarvan.

Er zijn vele verschillende manieren om mens te zijn. Wanneer je voor elk neutotype een hokje creëert, is te zien dat het hokje voor de neurotypische mens het grootst is. Omdat de meeste mensen dus over een neurtypische brein beschikken, wordt verwacht van de mensen die in de kleinere hokjes ingedeeld worden dat zij zich aanpassen aan deze grootste groep.


Overigens, dat de grootste groep mensen een neurotypisch brein heeft wil niet zeggen dat deze groep de meest ideale kenmerken heeft voor het overleven van de mensheid als soort, of voor het behoud van de natuur of de aarde. Lees voor meer informatie hierover het artikel over de Normale Mens.


Eigenlijk is het heel opmerkelijk, dat er zoveel neurodiversiteit is.

De mens is de enige diersoort waarbij door de tijd heen alle afwijkende neurotypen behouden zijn gebleven.

Dat deze kenmerken steeds zijn overgeërfd en dus nog steeds niet uitgestorven, impliceert dat deze kenmerken een belangrijke functie hebben. Dat ze bij de ontwikkeling van de mens tot wie wij nu zijn, een rol hebben gespeeld.

Deze rol is nog niet uitgespeeld.


De tijdgeest en cultuur waarin wij leven, lijkt steeds minder tolerant tegenover iedereen die afwijkt van wat wij als normaal zien. Voor wie voldoet aan DSM-criteria, is het over het algemeen een grote uitdaging om een leven dat voldoening geeft te leiden, in deze maatschappij. Op die manier kan het behoorlijk behoorlijk beperkend of ziekmakend zijn, om af te wijken. Er zijn talloze therapieën en medicijnen om symptomen te verminderen of te onderdrukken, waardoor met een beetje inzet alsnog een acceptabel leven te leiden valt.


Voor andersdenkenden zelf, is het niet fijn om de intolerantie voor hun manier van zijn te voelen. Om de boodschap te krijgen dat hun manier van zijn ziek is, of anderen verstoort. Om via psycho-educatie en therapie te moeten leren zo normaal mogelijk te zijn. Om geconfronteerd te worden met de gevolgen voor het dagelijks leven (financieel, sociaal, status, gezondheid, bijstellen van levensdoelen) wanneer je niet normaal kan functioneren.

Misschien zijn het niet alleen de andersdenkenden zelf, voor wie deze manier van hiermee omgaan niet ideaal is.

Misschien is het wel zo, dat de maatschappij zichzelf een grote kans ontneemt. Een kans om tot vernieuwende oplossingen te komen voor complexe problemen waar de mensheid tegenaan loopt. Een kans om niet als kuddedieren in het ravijn te storten, maar nieuwe routes te vinden.

Een mogelijkheid om het leven te verrijken met kunst en muziek, betekenisgeving en nieuwe technologische ontwikkelingen. Een manier om er steeds weer op gewezen te worden, dat we verder moeten en kunnen kijken, dat er meer bestaat dan dat wat onze wetenschap op dit moment kan aantonen en bewijzen. Dat alles zijn eigen functie en dus rol en bestaansrecht heeft.


Terugkijkend in de geschiedenis, lijkt het erop dat bijna iedereen die bij naam genoemd wordt, de mensen die wij het onthouden waard vinden, de mensen die belangrijke bijdragen hebben geleverd en gezorgd hebben voor grote verandering, goed zou passen in een omschrijving van onze huidige DSM. Deze mensen waren afwijkend ten opzichte van hun tijdsgenoten. Er komen weinig neurotypische (normale) mensen voor in de geschiedenis.


Nog verder terugkijkend in de geschiedenis, is het interessant om te onderzoeken op welke manier verschillende neurotypen hebben bijgedragen aan het ontwikkelen van de mensheid.


Door archeologe Penny Spikins is hier onderzoek naar gedaan.

Zij komt tot de volgende conclusie:

Door een grotere geestelijke diversiteit, kan de mensheid als geheel stappen vooruit maken. Afwijkende manieren van denken brengen unieke vaardigheden en eigenschappen voort, waardoor de mensheid als geheel innovatiever en flexibeler is.


Om dit te begrijpen, is het nodig naar de positieve kenmerken (in hun context) te kijken die verschillende neurotypen met zich meebrengen. Een aantal voorbeelden:


-ADHD

Het gen dat aan ADHD gelinkt wordt, DRD4-7R, heeft zich in bepaalde perioden snel uitgebreid. Hyperactiviteit en creativiteit is bij nomadische volken een zeer gewaardeerde eigenschap. Veel energie hebben, veel doen en vernieuwende creatieve oplossingen uitvoeren, draagt bij aan de gemeenschap.


-Autisme

Maakte technologische revolutie mogelijk. Mensen met autisme hebben oog voor detail, en het geduld om hier systematisch urenlang aan te werken. Het versieren van een levenspartner is niet hun grootste talent, maar door andere talenten hadden zij misschien status in de gemeenschap en vormden een betrouwbare, loyale en stabiele partner.


-Manisch-depressiviteit en schizofrenie/psychosegevoeligheid

Religie en spiritualiteit, sjamanen. Mystieke en allegorische voorstelling hebben grote invloed gehad op de maatschappij. De creatie van een geestelijke wereld, en het samenbinden van mensen door middel van religie heeft een grote bijdrage geleverd aan de vorming van culturen. Het horen van stemmen, meer zien dan anderen, gaf deze mensen een hoge spirituele status.


-Depressie

Het gen dat depressie kan veroorzaken (1 of 2 korte versies van SERT-gen voor serotonine transport) komt alleen voor bij de mens en de resusaap.

Mensen met depressie zijn erg gevoelig. Hierdoor zijn zij gevoelig voor factoren die eigenlijk voor niemand gezond zijn, maar waar zij zelf echt ziek van werden. (te vergelijken met de kanarie in de kolenmijn) Dit maakt dat de soort, de mensheid, zich beter kan aanpassen aan verschillende gebieden en omstandigheden.

Misschien is het een gezonde reactie om depressief te worden in een samenleving die niet op de juiste weg is, en wordt de noodzaak tot verandering benadrukt wanneer teveel mensen depressief zijn.


-Neurotypische mens

Is empathisch, vindt het belangrijk dat het met de voor hen belangrijke mensen goed gaat. Zijn bereid hiervoor concessies te doen op het gebied van persoonlijke idealen. Kan zich aanpassen, heeft de vaardigheden die nodig zijn om in een groep te functioneren. Het grootste deel van de mensheid bestaat uit dit neurotype. Hierdoor werd het mogelijk dat grote groepen kleine vernieuwingen uitvoerden, leiders volgden, kleine veranderingen van groot belang maakten. En zo lukte het steeds de mensheid als geheel een nieuwe richting in te sturen.


-Psychopatie

Is in staat om zonder angst dingen te doen die niemand anders durft. Een vlakker gevoelsleven of minder empathie heeft in sommige omstandigheden ook voordelen. Bijvoorbeeld wanneer moeilijke dingen moeten gebeuren waar de groep baat bij heeft. Zoals voor een leeuw springen wanneer deze de groep bedreigt. Of zelfs bij het uitvoeren van voor de ander pijnlijke/vervelende medische handelingen.


Ook mensen die zodanig veel last hebben van hun fysieke/geestelijke manier van zijn dat ze door iedereen als ziek of beperkt worden ervaren en hun hele leven zorg door anderen nodig hebben, hebben de mensheid iets te bieden. Zij laten ons onbaatzuchtigheid voelen, eerlijk en vanuit gevoel en liefde te communiceren, de stress van ons dagelijks leven te relativeren en te kijken naar wat echt belangrijk is.


Voor de mensheid zou het dus een erg slecht idee zijn om via genetische screening de genen die (wat wij zien als) geestesziekte kunnen veroorzaken, weg te filteren. Wij zijn juist gebaat bij diversiteit.

We zouden verder moeten kijken dan naar wat mensen in financieel opzicht kosten of bijdragen. Er zijn vele andere manieren van bijdragen, die onze overlevingskans als soort vergroten, ons leven verrijken en ons waardevolle levenslessen leren.

Psychische ziekte is niet alleen een individuele zaak, wij zijn allen elkaars context en hoe wij ons hiertoe verhouden maakt een groot verschil voor zowel de beleving van een leven als andersdenker als voor de maatschappij als geheel.

Wanneer wij meer tolerantie zouden krijgen en ruimte zouden creëren voor de unieke bijdrage van iedereen, zou dit bijdragen aan het levensgeluk van iedereen.


ps Aan de lezer: in het leven bestaan geen vastomlijnde hokjes, dus ik hoop dat u woorden en aanduidingen als ´normaal´ en verschillende psychiatrische diagnoses, zelf wil relativeren. Iets met schalen en spectra.


Bronnen:

-Een kleine geschiedenis van bijna alles, Bill Bryson

-Zeitgeist Moving Forward

-https://www.newscientist.com/article/mg21228372.000-mental-problems-gave-early-humans-an-edge/

-Anders mooi, Marlies Kieft (boek geschreven door moeder van dochter met syndroom van Down, de levenslessen die zij dankzij haar dochter geleerd heeft)


50 keer bekeken1 reactie

© 2023 by The Artifact. Proudly created with Wix.com